Güvercinlerde Trikomoniazisin Metronidazol ve Oksitetrasiklin Kombinasyonu ile Sağaltımı

Abstract

Bu çalışmada Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi İç Hastalıklar Anabilim Dalı Kliniğine hasta şikayeti ile 2005 Mayıs’ta getirilen 6 yavru güvercin ve 2007 Ocak’ta getirilen 4 yavru güvercin olmak üzere Ankara’daki iki farklı yetiştiriciliğe ait toplam 10 güvercin incelendi. Yavru güvercinlerin klinik muayenesinde hırıltılı solunum, ağzı kapamada güçlük, halsizlik, konha ve farinkste bej renkte nekrotik lezyonlar belirlendi. Yetiştiriciliklere yapılan ziyarette kafes zeminlerinin toprak tabanlı olduğu ve hijyenik şartlara uygun olmadığı dikkati çekti. Kontrollerde birinci yetiştiricilikteki barınakta bulunan 10 yavrunun tamamının, diğer yetiştiricilikteki 9 yavrunun klinik bulgu gösterdiği erişkinlerde ise hastalık tablosunun bulunmadığı dikkati çekti. Hasta 10 genç güvercinin konha ve farinks bölgelerindeki nekrotik lezyonlardan alınan kazıntı materyalinin mikroskobik muayenesinde hareketli trichomonas etkenleri görüldü. Sağaltımda metronidazol ve oksitetrasiklin kombinasyonu uygulandı. Güvercinlerin bulunduğu kafesler %4’lük sodyum hidroksitli suyla yıkatıldı. Sağaltımın ikinci gününde yavrulardan durumu ağır olan 2’si ölürken, sekizinde sağaltımın yedinci gününden itibaren hastalığa ilişkin klinik bulguların ortadan kalktığı gözlendi ve bu güvercinlerden alınan konha ve farinks küretaj materyallerinin mikroskobik muayenesinde trichomonas etkenine rastlanmadı. Sonuç olarak hayvan sahiplerinin ifadelerine göre yetiştiriciliklerde önceki yıllarda sağaltım uygulamalarına rağmen ortaya çıkan ölüm oranları ile bu dönemdeki ölüm oranı karşılaştırıldığında metronidazol ve oksitetrasiklin kombinasyonunun sağaltımda etkili olduğu söylenebilir.