Problem Çözme Becerileri ve Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişkide Benlik Saygısının Aracı Rolü: Bir Yapısal Eşitlik Modeli Çalışması

dc.creatorKARATAŞ, Zeynep
dc.date2014-07-11T00:00:00Z
dc.date.accessioned2020-10-19T09:04:57Z
dc.date.available2020-10-19T09:04:57Z
dc.descriptionBu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin problem çözme becerileri ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkide benlik saygısının aracılık rolüne ilişkin geliştirilen teorik modelin test edilmesidir. Çalışma Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde okuyan 194 kız (%58.3) ve 141 (%41.7) erkek olmak üzere toplam 335 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Problem Çözme Envanteri, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada önerilen teorik model Yapısal Eşitlik Modeli ile test edilmiştir. Verilerin analizinde LİSREL 8.51 kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle doğrulanan ölçme modellerine dayalı olarak önerilen yapısal modeller test edilmiş ve doğrulanmıştır. Araştırma­da kurulan modelin fit uyum indekslerinin iyi uyum verdiği ve elde edilen katsayıların istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır. Problem çözme ile yalnızlık değişkeni arasındaki ilişkide benlik saygısı değişkenin aracılık rolüne ilişki kurulan yapısal modelin iyi uyuma sahip olduğu belirlenmiş ve benlik saygısının modelde kısmi aracılık rolü olduğu görülmüştür.
dc.descriptionThis study aimed to examine the mediating role of self-esteem in the relationship between problem solving and loneliness with structural equation model. The study included 335 (194 girl, 141 boys) university students in Mehmet Akif Ersoy University in Burdur. Problem Solving Inventory, UCLA Loneliness Scale, and Rosenberg Self-Esteem Scale were used to collect data. The proposed theoretical model was tested by Structural Equation Model. 8.51 LISREL was used to analyze the data. First, measurement models for each of the variables were explored. The results of a Structural Equation Model Test was showed that fit compatibility indices of the model, produced a good compatibility and the coefficients obtained were significant. The mediating role of selfesteem in the relationship between problem solving and loneliness was found to be a partial mediating role.
dc.formatapplication/pdf
dc.identifierhttps://dergipark.org.tr/tr/pub/maeuefd/issue/19403/206264
dc.identifier
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11672/3592
dc.languagetr
dc.publisherMehmet Akif Ersoy University
dc.publisherMehmet Akif Ersoy Üniversitesi
dc.relationhttps://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/181479
dc.sourceIssue: 30 118-140en-US
dc.source1302-8944
dc.sourceMehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
dc.subjectProblem çözme,yalnızlık,benlik saygısı,yapısal eşitlik modeli,aracılık
dc.subjectProblem solving,loneliness,self-esteem,structural equation model,mediating
dc.titleProblem Çözme Becerileri ve Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişkide Benlik Saygısının Aracı Rolü: Bir Yapısal Eşitlik Modeli Çalışmasıtr-TR
dc.titleThe Mediating Role of Self-Esteem in the Relationship between Problem Solving and Loneliness: A Structural Equation Model Studyen-US
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/article

Files