Problem Çözme Becerileri ve Yalnızlık Düzeyleri Arasındaki İlişkide Benlik Saygısının Aracı Rolü: Bir Yapısal Eşitlik Modeli Çalışması

Abstract

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin problem çözme becerileri ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkide benlik saygısının aracılık rolüne ilişkin geliştirilen teorik modelin test edilmesidir. Çalışma Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde okuyan 194 kız (%58.3) ve 141 (%41.7) erkek olmak üzere toplam 335 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak Problem Çözme Envanteri, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada önerilen teorik model Yapısal Eşitlik Modeli ile test edilmiştir. Verilerin analizinde LİSREL 8.51 kullanılmıştır. Araştırmada öncelikle doğrulanan ölçme modellerine dayalı olarak önerilen yapısal modeller test edilmiş ve doğrulanmıştır. Araştırmada kurulan modelin fit uyum indekslerinin iyi uyum verdiği ve elde edilen katsayıların istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır. Problem çözme ile yalnızlık değişkeni arasındaki ilişkide benlik saygısı değişkenin aracılık rolüne ilişki kurulan yapısal modelin iyi uyuma sahip olduğu belirlenmiş ve benlik saygısının modelde kısmi aracılık rolü olduğu görülmüştür.